The early 20th century was an era of upheaval in different Muslim countries, as well as in the sub-continent. In the aftermath of Barkan wars and the First World War, a general restlessness and anxiety was perceptible in certain social and political groups. The poets of Urdu were recording their inner feelings against the backdrop of tragedies taking place in Muslim countries. This article traces the tussle between the feelings of loyalty to the British and patriotism, with examples from urdu poetry composed in the early decades of 20th century.

بلگرامی، عبدالواحد، میر، سبع سنابل،لاہور:مکتبہ قادریہ، ۱۹۸۲ء

جرجانی، شریف علی، سیّد، التاریفات،لبنان:دارالمعرفۃ،۲۰۱۳ء

ذوقی، شاہ محمد، سیّد، سرِّدلبراں،دہلی:ادبی دنیا، مٹیا محل، ۲۰۰۶ء

رضا، احمدخان، مولانا، فتاویٰ رضویہ،۳۰ / ۸۸،پور بندر، ۲۰۰۵ء

 عبدالغنی، ایمن امین، الکافی فی البلاغۃ،قاہرہ:دارالتوفیقیہ،۲۰۱۱ء

علوی، شبیب انور، مولانا، حافظ، اصطلاحاتِ تصوف،خانقاہ کاکوری، ۲۰۰۷ء

قشیری، ابوالقاسم، امام، الرسالۃ القشیریۃ،مصر:مصطفی بابی، ۱۹۵۹ء

کاکوروی،تراب علی قلندر، حضرت شاہ، مطالب رشیدی،خانقاہ کاکوری،۲۰۱۲ء

کچھوچھی، اشرف جہانگیر، سیّد، لطائف اشرفی، ۱/۳۰۵،کراچی: ۱۹۹۹ء

کلا بازی، ابوبکر، شیخ، التعرف لمذہب اہل التصوف،مصر: دارالمقطم، ۲۰۰۹ء

مکی، محمدابوجعفر، شیخ، بحرالمعانی،مکتوب اول،خانقاہ کاکوری،۲۰۱۰ء